บันทึกของไอที(IT) บ้านนอก

ความจริงก็ไม่เชิงว่าเริ่มต้นเลยซะทีเดียว ก็พัฒนามาได้เกือบ ๆ เข้าสัปดาห์ที่สองแล้วล่ะ ปีนี้วาดฝันโครงการไว้ค้อนข้างสูง คือต้องการให้มีความสามารถเพิ่มเข้ามาอีกหลายอย่าง คือต้องการให้เชื่อมเข้ามาถึงตัวเว็บ Server ให้ได้เลย หากมีปัญหาอะไร ก็ให้สามารถพูดคุยกับคนใช้งานได้เลย โดยไม่ต้องออกไปที่ตัวเว็บ Browser ก่อน(เขียนฝัง Browser ไว้ในตัวโปรแกรม) นี่ก็เข้าปีที่ 3 ของการพัฒนาโปรแกรมเก็บ KPI  ของวิทยาลัยสังกัด สบช. แล้ว ผ่านมา 2 ปี ก็เจอปัญหามากมาย แต่ก็ผ่านมาได้แบบหืดขึ้นคอพอสมควร ที่ผ่านมาก็เจอสารพัด ทั้งติดตั้งโปรแกรมไม่ได้ กรอกไม่เป็น กรอกไม่ผ่าน ปีที่ผ่านมาผมเองก็เลยให้ทางเลือกไปซะ 3 ทาง

1 กรอกผ่านโปรแกรมที่พัฒนาให้
2. กรอกข้อมูลมาเลย ขอให้ได้ข้อมูลเป็นพอ จะใช้ Word, Excel หรืออะไรก็ได้ ส่งมาเดี๋ยวผม Transfer เก็บให้เอง
3. หนักที่สุดใช้คอมพิวเตอร์ไม่ได้ ให้กรอกใส่กระดาษส่งมาเลย

ปีนี้ Concept ก็เหมือนเดิมทั้ง 3 ข้อ แต่กะว่าถ้าใช้โปรแกรมที่ทำให้ จะมีระบบคอยช่วยเหลือในโปรแกรมให้พร้อม สงสัยเมื่อไหร่ กดปุ่ม online เข้ามาเดี๋ยวตอบให้ ปีนี้ผมก็เลยต้องนัดอาจารย์ผู้ที่รับผิดชอบโครงการขอเวลาพัฒนาโปรแกรมสัก 1 เดือน เพราะต้องการใส่ Option การช่วยเหลือเข้าไปเต็มที่หน่อย ท่านก็ตกลงให้ส่งโปรแกรมราว ๆ กลางเดือนกุมภาพันธ์ (2 ปีก่อนพัฒนาแค่ 1 สัปดาห์ก็เสร็จ เพราะมีแค่ระบบกรอกข้อมูล และประมวลผลนิดหน่อย)

นี่ภาพที่ถ่ายเมื่อเช้าก่อนเริ่ม Start งานพัฒนาโปรแกรม KPI เมื่อวานกล้องตัวโปรด ดันแบตฯหมดตอนไปถ่ายภาพงานกีฬา เลยซาร์ตทิ้งไว้ที่ทำงาน เข้ามาตอนเช้าน้อง ๆ ในห้องสารสนเทศเขาถอดปลั๊กให้แล้ว ก็เลยจัดการลองกล้องหน่อย ช่วงนี้งานถ่ายภาพเหมือนเป็นงานอดิเรก นอกเหนือจากการพัฒนาระบบสารสนเทศ ผมซื้อกล้องมาเกือบ ๆ ปีแล้ว เพิ่งหัดใช้โหมด M ก็รูปนี้ก็ถ่ายแบบชัดตื้นคือ กำหนดค่า F ประมาณ 7.5 - 10 ผมว่าการถ่ายภาพมันเป็นศาสตร์และศิลป์นะ ต้องเรียนรู้และหาประสบการณ์เยอะนะ เริ่มจะออกนอกเรื่องแล้วเอาแค่ก่อนล่ะกัน